Programma

Wim Scholten vertelt hoe de Lopikerwaard rond het jaar 1100 veranderde van een moeras in boerenland en over de polders die daar in minder dan 200 jaar werden aangelegd. Hij laat zien hoe Lopik ontstond, waar de naam Lopik vandaan komt, en hoe de Lekdijk werd verlegd om ruimte te maken voor de rivier.

In zijn proefschrift over Schoonhoven schreef Visser in 1964 (p.22) dat ‘… de middeleeuwse grens aan de oostzijde van de stad …tussen het Hollands en Stichtse Schoonhoven… niet meer met zekerheid (kan) worden vastgesteld’. Van de twee-herigheid van Schoonhoven is na 1297 geen spoor meer te bekennen (Schoute 1996)

Architect en erfgoedadviseur Emile Brouwer vertelt over het verduurzamen van panden met behoud van sfeer en stijlelementen.

Wat is er nu mooier dan wonen in de sfeer van een oud gebouw? Of dat nu de karakteristieke eenvoud van een boeren- of arbeiderswoning is, of de charme van een statige villa, een herenboerderij of zelf van een landhuis.

De laatste dijkdoorbraak in de Lekdijk tussen het Klaphek en Schoonhoven was in 1751. Daarvoor maakte iedere generatie wel een of meerdere dijkdoorbraken mee.  Deze dijkdoorbraken waren een regelrechte ramp voor iedereen die in de overstroomde gebieden woonden, leefden en werkten.

Van een donjon uit -naar schatting- eind 13e eeuw, naar een imposante ridderhofstad omstreeks midden 16e eeuw met een ridderlijke familie, een buitenhuis in de 19^e eeuw, een bedrijfswoning in de 20e eeuw, naar uiteindelijk een appartementencomplex in de 21e eeuw; het Huis te Vliet in Lopikerkapel heeft een bijzondere geschiedenis.